นานทีปีหน จะมาอัพ space ซะที

คราวนี้เอา 3 ส. มาอัพ...
ซึ่งก็มี...

สมาธิ
สติ
สตางค์

ตอนนี้ ไอ่ตัวข้าพเจ้านั้น ขาดทั้ง 3 ส. สำคัญนี้

สมาธิในการเรียน ไม่มี
สมาธิในการอ่านหนังสือ ไม่มี
สมาธิในการฟังโน้นฟังนี้ ไม่มี
(แต่ทีเรื่องเล่นละก็...ทำไมสมาธิมันถึงมากมายขนาดนี้???)

สติในการตัดสินใจ ไม่มี
สติในการคิดก่อนพูด ไม่ค่อยจะมี
สติในการทำสิ่งต่างๆ ไม่มี
วุ้ย!!!!~ หายไปไหนหมดฟระ

และ อีก1 ส. ที่สำคัญมากๆ
...สตางค์
มันหายไปไหนวะ!!!!!~

นั่งคำนวณดูแล้วเนี่ย
เอ่อ ปกติมันควรจะมีตังค์ใช้เดือนละประมาณ 4-5 พัน
เอ่อ แล้วทำไม เดือนพฤศจิ เดือนธันวา
คำนวณแล้ว มันเหลือเดือนละ 2000 เองวะ????
หายไปไหนหมดดดดดดด!!!!!!!!!!!!!~

เอาเห๊อะ!!!~ สตางค์ คงขึ้นอยู่กับว่าเราซื้ออะไรไปบ้าง
อยากจะเก็บเหลือเกิน ไอ่ สตางค์ เนี่ย
จะเก็บให้เยอะๆๆๆๆๆ เลย!!!~

ตอนนี้แผนการใช้สตางค์ของกุก็นะ...
กระเป๋า taz 339
เสื้อกั๊ก FQ&L 990
นาฬิกา ODM 3950
โอ้ยตายๆๆๆ เดี๋ยวต้องมีเพิ่มอีก
ไหนจะของขวัญ Christmas ที่กะจะแจกเพื่อนๆและน้องๆ
ไหนจะกินอยู่แต่ละเดือนอีก
ค่าน้ำมัน
ค่าหอ
โอ้ยยยย ตูจะบ้าตาย
นี่ขนาดยังแบมือขอเงินพ่อแม่ใช้ ยังใช้ไม่หยุดยั้งขนาดนี้
ทำงาน หาเงิน ใช้เอง ... มันจะเหลือแค่ไหนเนี่ย?

สตางค์ เป็นเรื่องที่คิดหนักสุดจริงๆ
แต่...ก็ยังไม่ต้องการมากเท่า อีก 2 ส.
คือ สมาธิ และ สติ

เทอมนี้สู้เว้ย!!!!~
สู้เพื่อพ่อ
สู้เพื่อตัวเอง *-*
เอาวะ...ทำให้ได้ ตั้งไว้ 3.00 แต่ได้เท่าไหร่นี่ไม่รู้

เขาว่ากันว่า "ฝันให้ไกล ไปให้ถึง"
แต่...เรามันพวกขี้เกียจ ฝันไกลขนาดไหน สุดท้ายก็ 'ช่างแมร่ง'
ครั้งนี้ ฝันไว้ 3.00 ก็พยายามจะไปให้ถึงละทีนี้
ขอเพียง...มีสมาธิ และ สติ เท่านั้นเอง

แต่จะไปหาจากไหนนนนน - -*

งง...วันนี้แป๊กยังไง
เพราะดูท่าทางมันก็ดี เรื่อยๆ

เริ่มแรก...จริงๆวันนี้มี present งาน
แต่อาจารย์ไปญี่ปุ่น
แป๊กที่1
เสียเวลาชิบ...ไม่งั้นอยู่บ้านนอนตีพุงดีกว่า - -*

ต่อมา ตกลงกันว่า จะไป Central World กัน
ไอ่เราก็ขับ กะจะลัดในซอย เผื่อจะเร็วขึ้น
เปล่าเลย...ช้ากว่าเดิมอีก
แป๊กที่2

ถึง CTW กันแล้ว เดินไปพันธุ์ทิพย์
เดินไปเดินมา เห็นป้ายว่ามีงานกล้อง วันที่ 16 ถึงเท่าไหร่ไม่รู้
อยู่ที่ชั้น 5 IT city
เดินขึ้นไป...ไม่มี
ถามเพื่อนๆว่าวันนี้วันที่เท่าไหร่...15
แป๊กที่3

เดินกลับไป CTW เจอหงกะพูม
แล้วก็เดินไปสยาม ขึ้น taxi ไปลงสามย่าน
กินสเต็ก ซื้อเค้กต้นกก

(ลงรูป combo มาก..ขี้เกียจอธิบายรูป ดูเอาเองละกัน)

เดินไป มาบุญครอง เมื่อยชิหัย
ขึ้นไปดูไอ่พวกผู้ชายเล่นเกม ดริฟกันตามภาษาพวกนั้น
(ภาษาไรวะ...กำลัง งง กับคำพูดตัวเอง)
4 โมง บะบายเพื่อนๆ เดินลงไปชั้น 2
ไปตรงสะพานระหว่าง MBK กับ โบนันซ่า
"กล้องกุล่ะ" พูดกับตัวเอง
โทรหาไอ่ดิว ... กล้องอยู่กะมัน - -*
เดินขึ้นไปเอาอีก วู้!!!~
แป๊กที่4

ไปเอากล้อง เดินกลับมา จ้ำๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
เมื่อยชิหัย จะรีบกลับบ้าน ฟ้าครึ้มๆ ฝนตกแน่ๆ
ออกจากที่จอดรถปุ๊ป...แปะๆๆๆๆๆ
นั่น ดีนะ กุอยู่ในรถแล้ว

ขับๆไป มันมีทางที่เราควรจะเลี้ยวขวา เพราะมันเร็วกว่า
ขับเลยซะงั้น
แป๊กที่5

สรุปไปเลี้ยวเข้าตรงพร้อมพงษ์-เพชรบุรี
ก็โอเค ถึงบ้านโดยสวัสดิภาพ

หวังว่า วันนี้คงไม่มีเรื่องแป๊กๆอีกนะ
เอียนละ...วันนี้เจอ แป๊กไป 5 ที

p.s.
วันนี้ไม่มีรูปเราเลย...เลยเอารูปเราเมื่อวานมาแทนละกันนะ
ไปงาน เคโรโร๊ะกะพี่โจ๊กมา ที่ CTW
อ่อ ใครรู้ว่า ที่มันจะไปจัดครั้งต่อไป ที่เซ็นทรัลบางนา
จัดวันที่เท่าไหร่ บอกด้วยนะค๊า!!!~

(รูปไม่ชัดนะ...อิอิ)

เท่าที่ผ่านมาตลอดเกือบทั้งปี
เท่าที่จำได้ด้วยนะ
ซวยไม่กี่วัน

วันนี้เป็นอีกวันที่เรียกได้ว่า "ซวย" แต่เช้า
ก็...แค่จะมาระบายให้อ่านกัน
ไม่อยากอ่านก็ได้เน้อ ไม่ได้บังคับ - -*

เช้ามา จะไปข้างนอก...
ตื่นสาย (1)
นัดไว้ซะเช้า ทันเวลามั้ยเนี่ยตู
สตาร์ทรถแล้ว เตรียมออกตัว
ลืมมือถือ (2)
วิ่งขึ้นไปเอามือถือ...
กลับมาที่รถ ออกตัว ขับไปซักพัก
ขับเลยซอยที่ต้องเลี้ยว (3)
เอาวะ มันมีทางอื่นอีก ก็ขับเลยไป
ขับไปขับมา
หาทางเข้าไม่เจอ วนอยู่ 3 รอบ (4)
ขับไปเรื่อยๆ เออ เจอซะที

นั่งฟังโน้นฟังนี้ ฟังไปง่วงไป
ระหว่างนั้นไม่มีอะไรซวยเท่าไหร่
ก็โอเค ราบรื่นตลอดวัน

พอตอนกลับ...ถึงบ้าน ก็ไม่มีเรื่องซวยเลย
พอจนอาบน้ำเสร็จ จะ print slide
นั่งลง driver ทำโน้นทำนี่ระหว่างรอ
พอลงเสร็จ ก็จัดการ print slide ที่ต้องการ
ไอ่เราก็จะประหยัด เอากระดาษ recycle มาใช้
วางไปทั้งปึก แล้วก็ปล่อยทิ้งไว้ให้มัน print ไปเรื่อยๆ
กลับมา แมร่งงงงง
paper jam ทั้งหมด 3 ครั้ง (5-7 นับรวมไปเลย)
แสส เปลืองกระดาษ เปลืองหมึก
อ่ะ พอตัดสินใจ ใส่ทีละแผ่น เฝ้าก็ได้วะ ร้อนก็ร้อน
แม๊กกระดาษอย่างสบายใจ...ลัลล้า!!~
แม๊กไปแม๊กมา...หมดซะงั้น
เปลี่ยนไส้แม๊ก....
กึ๊ก!!~ แม๊กพัง (8)
โว้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยย หมดอารมณ์เลย

วันซวยๆ...ผ่านไปอีกวัน

ถ้าใครสังเกต...จะเห็นว่า กลอยขึ้นชื่อ m ไว้
ต่อท้ายว่า "Black -- White"

จู่ๆตัวเองก็กลับมาบ้าสีขาวดำอีกครั้งนึง...
บ้าอีกแล้ว...บ้าบ่อยจัง...บ้าตลอดเลยวุ้ย!!~
แต่กุชอบ.. "มันเรื่องของกู"

ยิ่งไปเจอรูปสวยๆอีก...โอ้วววว
อยากถ่ายรูป!!!~

เพื่อนๆลาดกระบังทั้งหลาย...
ไปถ่ายรูปกันเถอะ!!!~
อยากถ่ายรูปตรงรางรถไฟอ่ะ
แต่ไม่มีนายแบบ นางแบบ

เกิดอาการอยากหยิบกล้องแล้วถ่ายหลายๆช๊อต
ถึงจะมือใหม่ แต่อยากได้รูปแจ่มๆซักเซ็ท
แจ่มในสายตากุคนเดียวก็พอแมร่ง 5555+
ใครจะติรูปกุว่าแสงน้อยไป ถ่ายไม่ได้มุม...ช่างแมร่ง
กุอยากได้รูปแบบที่กุอยากถ่าย
กูเป็นตากล้องเรื่องมาก 5555+

เอาเป็นว่า ไว้นัดกันไปถ่ายรูปเล่นกันเถอะ!!~
กุอยากถ่ายรูป!!!!!~
(อีกอย่างนะ อยากได้รูปตัวเองที่รางรถไฟซักรูป เหอะๆ)

แล้วไปบ้ากล้องกัน!!!~

ส่วนเพื่อนๆชาววัฒนาฯก็เช่นกัน
เราไปทะเลกันเถอะ!!!~
(เอ่อ...ที่อยากไปทะเล ไม่ได้มีเหตุผลใดๆทั้งสิ้น เพื่อนๆลาดกระบังอย่าด่วนสรุป)
อยากได้รูปแถบชายหาดเหมือนกัน
อีกอย่าง....จะไปเที่ยวววววววววววววววววววว!!!!!!!!~
นัดกันไปเที่ยวเถอะนะเพื่อนๆ คิดถึงง่ะ *-*

พอละดีกว่า...มาบ่นแค่ว่า...อยากถ่ายรูป
เหอะๆๆ

เคโรโร๊ะ และ คุโรฮิเมะ นั่นเอง!!!!!!!!!!!!!!!!~

เมื่อไหร่จะออกเล่มใหม่ซะที!!!~

เมื่อไหร่จะได้อ่านตอนต่อไป!!!~

โดยเฉพาะ คุโรฮิเมะ

คุโรฮิเมะจะเป็นยังไงต่อไป!!!~
แล้วจะได้เจอซีโร่อีกมั้ย??
กรี๊ดดดดดด อยากอ่านใจจะขาดแล้ว!!!!~

เวลา

วันๆนึง มีแค่ 24 ชั่วโมง
นอนทีก็ปาเข้าไปละ อย่างต่ำก็ 6 ชั่วโมง...
เสียเวลากับการดูทีวี ทำอะไรอย่างอื่นที่ไร้สาระ
แปปเดียว...จะถึงเวลานอนละ
แปปเดียว...ก็หมดวันละ

จำได้ว่าเพิ่งตื่นมาไม่นานเอง...
แต่ตอนนี้ใกล้จะถึงเวลานอนแล้ว

บางที อยากให้เวลา...เดินช้าๆ
บางที อยากให้เวลา...เดินเร็วๆ
บางที ก็อยากหยุดเวลาไว้
บางที...

อากาศ

เปลี่ยนแปลงบ่อยจริงๆ อากาศเนี่ย
เมื่อหลายวันก่อน...แดดร้อน ท้องฟ้าแจ่มใส
วันต่อมา ฝนตกซู่ๆ!!~
ไม่ทันตั้งตัว
ดีนะ...ไม่ได้ไปตากฝน ไม่งั้นเป็นหวัดอีกแน่

ท้องฟ้าแจ่มใส...เตรียมตัวออกไปข้างนอก
พอถึงเวลา ฝนกลับตกซะนี่!!~
มันอะไรกันนักหนา...

แต่ก็ยังดี...ที่ยังมีหลายๆฤดู
ถ้ามี ฤดู เดียวขึ้นมา..จะอยู่กันยังไงหว่า?

ไอ้บ้า

ด่าตัวเอง...

ทำไมนะหรอ?
ก็อัพ spaces อยู่ได้ สงสัยว่างมาก
งานก็มีให้ทำ กลับนั่งทำอย่างอื่นไร้สาระ
เฮ้อ !!!~ กำลังใจจะทำงานมันหายไปไหนหมด
แรงฮึดหายไปไหนหมด?

เวลาก็มีน้อยเหลือเกิน...
อากาศก็ทำให้ง่วงนอนเหลือเกิน...
ยังจะไร้แรงฮึดทำงานอีก
ชีวิตหนอ...
อยู่แค่ปี3 เจอปัญหาเล็กๆ กลับแก้ไขตัวเองไม่ได้
โตไปจะกลายเป็นคนแบบไหนกันวะเนี่ยกุ

ตามหา

มองซ้าย มองขวา มองหน้า มองหลัง มองบน มองล่าง
...หาไม่เจอ

ตามหาเวลา
ตามหาแรงฮึด
ตามหาตัวเอง
ตามหา หา หา หา

ตามหาสติ
ตามหาสมาธิ
ตามหาความตั้งใจ

บ้าอีกรอบ

เพ้อแล้วกุ...

 

 

ดื่มเดียวดายใต้เงาจันทร์

 

ไหสุราประหนึ่งดัง ดอกไม้

ไร้เพื่อนดื่มเคียงกาย ผู้เดียว

ยกจอกขึ้นเชื้อเชิญจันทร์ กระจ่างใส

ทอแสงรวมเงาข้า เป็นสาม

จันทร์เจ้าลอยเลื่อน ไม่อาจ ดื่มได้

เงาเจ้าคล้อยเคลื่อนตาม ติดไหว

นั่งร้องเพลงมากล้น สุขสันต์ เริงใจ

ก่อนฤดูไม้พรรณพฤกษ ผลิใบ

เมื่อยังไม่ดื่ม ได้จันทร์และเงาเป็นเพื่อน ดีใจ

แต่ถ้าดื่มเยอะไป เราคงต้องจากกัน

หวังว่าสักวันหนึ่ง เราสามคนคงพบกันใหม่

ในธารดารา

เฮ้อออ!!!~
อ่านแล้ว...อยากเป็นหลี่ไป๋!!!~

ทำไมจู่ๆกลอยถึงบ้าหลี่ไป๋ขึ้นมา?
คงเป็นเพราะ เป็นนักกวี ที่มีความเป็นตัวของตัวเองสูง
ท่องเที่ยวไปทั่ว มีความสุขกับการดื่มสุรา และชมจันทร์

เท่าที่อ่านประวัติคร่าวๆ...เป็นคนนึงที่น่าสนใจมากๆ
คือ...ใช้ชีวิตกับการดื่มสุรา แถมยังเป็นที่โปรดปรานของฮ่องเต้อีก
วู้!!!~ ท่าทางจะมีความสุขกับชีวิต

การตายของเค้า...ก็แปลก
น่าจะยังไม่มีใครแน่ใจว่าเขาตายยังไง
แต่ที่ฮาคือ มีคนบอกว่า "หลี่ไป๋ จมน้ำตาย เพราะมัวไล่จับพระจันทร์"

เรื่องของหลี่ไป๋...มันต่อจากหนังจีนที่กลอยติด
"ยอดหญิงในวังหลวง" ที่จบไปแล้ว - -*
เพราะในเรื่อง...หลี่ไป๋ หลงรักนางเอกอยู่ แต่ประกาศออกมาไม่ได้
ได้แต่ช่วยให้นางเอกกับพระเอกสมหวังกันเท่านั้น
แถมเก่งทั้งบุ๋น และบู๊

เอาเป็นว่า..ชอบกวีของหลี่ไป๋ เพราะท่อนที่ว่า

เมื่อยังไม่ดื่ม ได้จันทร์และเงาเป็นเพื่อน ดีใจ
แต่ถ้าดื่มเยอะไป เราคงต้องจากกัน

แฮะๆ...โดนใจสุดๆ

โอ้ ราตรีนี้งามนัก

แสงจันทร์แจ่มกระจ่าง
สาดอาบทัศนียภาพรอบกาย
ภาพฝันอันตระการตา
ประหนึ่งภาพแห่งสรวงสวรรค์
ฉุดให้เราทุกคนจมดิ่ง
สู่ห้วงภวังค์อันเปี่ยมสุข

เราดื่มกันจนเมามาย
แล้วต่างคนต่างก็เอนกาย
ลงเหนือลานดิน
เอาก้อนหินต่างหมอน
ท้องฟ้ากว้าง
แทนผ้าคลุมกาย
สายลมและหริ่งเรไร
เป็นมโหรีขับกล่อม
สู่นิทราอันฉ่ำสุข.....

หลายๆสิ่งหลายๆอย่างทีเ่กิดขึ้นรอบๆตัวเรา...

มันช่างสับสน...วุ่นวาย

บางทีำทำให้เข้มแข็ง หรืออ่อนล้า
หลายครั้งที่ทำให้ท้อแท้ หรือลุกขึ้นสู้

มันช่างสับสน...วุ่นวาย

บ่อยครั้งที่จะต้องเหนื่อย กับทุกๆอย่าง
แต่ก็มีบ่อยครั้งเช่นกัน ที่สนุกกับชีวิต
ไม่น่าเชื่อ...

มันช่างสับสน...วุ่นวาย

เปลี่ยนจากหน้ามือ เป็นหลังมือ
เปลี่ยนจากดีเป็นเลว ... เลวเป็นดี

มันช่างสับสน...วุ่นวาย

แปลกดี...ที่คนเราจะสามารถ "รู้้สึก" ได้หลายๆอย่าง ในเวลาเดียวกัน
เหนื่อย อ่อนล้า ... ทั้งๆที่รัก ทุ่มเท อดทน
แปลกดี...ที่คำว่า "รัก" ทำให้เรามีกำลังใจต่อไปอย่างไม่น่าเชื่อ

มันช่างสับสน...วุ่นวาย

ฮ้าววววววววววววววววว

ช่วงนี้ติดการ์ตูนเรื่อง MAR
และยังแค้นเรื่องคุโรฮิเมะ ที่เขียนให้ซีโร่ตาย!!!~
ซีโร่ของช้านนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน

พักผ่อนมากเกินไปแล้ว...

วันก่อน เลือดสูบฉีดดีมาก
รู้สึกกระปรี๊กระเปร่าขึ้นหน่อย
...คิดถึงวันเก่าๆจัง

ต้นไม้ต้นเล็กๆ...เมื่อถูกลมแรงๆพัดเข้า
ต้นไม้ต้นนั้นก็พริ้วไหวตามสายลมไป
แต่กลับทำให้คนที่ปลูกต้นไม้นั้น
นำไม้ที่มั่นคงมาค้ำ
...ต้นไม้นั้น ก็ไม่พริ้วไปตามสายลมอีกต่อไป

ขอบคุณ...ที่สอนฉันในสิ่งที่ฉันไม่คิดว่าจะได้เรียนรู้
ขอบคุณ...ที่ทำให้ฉัน "รักเขา" มากขึ้น

อ่ะจ๊ากกกกกกกกกกกกก
พอแล้วๆ เดี๋ยวจะบ้าหนัก 5555+

คิดถึงที่รักจัง... ^^

เรื่องที่กำลังจะบอก...สำคัญมากๆ

อยากจะให้ทุกคนรู้...

...

...

...

...

...

อ๊ะ!!!~ สงสัยละสิ

อดใจรออีกนิด...

ใจเย็นๆหน่อยยยย

....

....

....

....

...

..

.

อ๊ากกกกกกกกกกกกกก

จบ....

p.s. ช่วงนี้อาจจะเห็นกลอยบ้าผ่านตัวอักษร
เพราะอะไรก็ไม่รู้....(ก็กูบ้าอ่ะ)
เออ แค่นั้นแหละ - -*

(โอย งงกะตัวเอง)

เซ็งเรื่องเน็ตหอชิบหาย

หลุดได้หลุดดี หลุดประจำ จะหลุดอะไรนักหนาเนี่ย???
หลุดแทบจะทุกๆ 5 นาทีเลย
เฮ้อออ เหนื่อยจริงๆ

เบื่อๆ เซ็งๆ กับเรื่องเดิมๆ

พอกันที...

เทอมนี้..จะพยายามสู้สุดใจขาดดิ้น

เพื่อ....อะไรหลายๆอย่าง
ที่สำคัญ คือ เพื่อตัวเอง

ทำเลวไว้เยอะอ่ะนะ เหอะๆๆ

รู้สึกว่า.....กูจะเริ่มเลวขึ้นทุกวันๆๆๆ
คิดในด้านลบขึ้นทุกวันเลยว่ะ 555+

บ่นจังเนอะ...ไอ้กลอยมันเป็นอะไรของมันวะ 555+
(ด่าตัวเองอีก บ้าไปซะละ)

พอๆๆ เดี๋ยวจะเพ้อ แล้วจะพูดเรื่องที่...พูดไม่ได้
เป็นความลับที่อยู่ในใจ เป็นความลับที่อยู่ข้างใจ

ก๊ากกกกกกกกกกกกก

(บ่นไปบ่นมา เริ่มบ้าละ เอิ๊กๆ)

p.s. น้องปอที่รักยิ่ง.....ขอบคุณนะน้องรักที่ส่ง message มาให้
ไม่มีอะไรหรอกน้อง...พี่แค่บ่นไปงั้นแหละ ตามประสาคนแก่อ่ะ - -*
ไว้เลี้ยงสายแล้วชั้นจะเลี้ยงพวกแกอย่างดีเลยนะไอ่น้องรัก...หุหุ